Sagan "Jói og ræningjarnir" er þjóðsaga frá Norður Karólínu og kemur úr smiðju Margaret Read MacDonald sem kom til okkar haustið 2014 og kenndi okkur svo margar dásamlegar sögur. Sagan er okkur etv. kunnulegri sem Grimmsævintýrið um Brimaborgarspilarana

Sagan fjallar um Jóa sem leggur af stað í ferðalag. Hann hittir kött, hund, hana og naut sem öll spyrja hann hvert hann sé að fara og hvort þau megi koma með. Og hann heldur það nú. Nú halda þau af stað langa leið þar til er orðið dimmt og dýrin spyrja hvar þau eigi að sofa. Jói segist sjá um það. Hann sér hús upp á hæðinni og þegar hann gægist inn um gluggann sér hann ræningja telja gull. Hann raðar dýrunum upp við gluggan hvert ofan á öðru og þegar hann gefur þeim merki reka þau upp þann mesta hávaða sem þau geta framleitt með þeim afleiðingum að ræningjarnir hrökkva í kút og þegar þeir sjá ófreskjuna þá fleygja þeir peningunum upp í loftið og flýja sem fætur toga. Nú Jói og dýrin fá hvert sinn poka af gullinu. Halda til baka sömu leið og koma heim rík.

Við erum rík!
Gull
Gullið talið
Jói4

Einföld saga en ótrúlega skemmtileg að grípa í og leika,hvar og hvenær sem er með leikendum á öllum aldri og svo má auðvitað hafa hest og svín eða tvær kisur eða hvernig sem þátttakendum finnst skemmtilegast. Þetta er saga sem er auðveld og skemmtileg byrjun í því að leika bækur. Einföld, stutt og skemmtileg. Söguna er að finna í "Twenty Tellable Tales" eftir Margaret Read MacDonald sem er sögusafn af þjóðsögum sem Margaret hefur aðlagað fyrir sögumenn.

það er alltaf forvitnilegt að leika sögur með fleiri en einum hóp þar sem upplifunin er aldrei eins og maður veit aldrei hvert leikurinn leiðir hvern hóp. Þegar við lékum söguna um Jóa og ræningjana var einn hópurinn til dæmis mjög upptekinn af sögunni og hve gaman var að fara í "jiggety-jog" ferðalag meðan leikurinn náði sér á strik í stærðfræðinni hjá næsta hóp í lokin þegar fjársjóðurinn var talinn aftur og aftur.

Þau byrjuðu á því að metast um hver ætti mest af demöntum og eyddu góðum tíma í að raða og spjalla en komust síðan að því að skemmtilegast væri að leika saman og hjálpast að við að telja. Samvinnan var orðin svo skemmtileg að það vakti mikla gleði að fá að hjálpast að við að sópa öllu saman í lokin og ganga frá. Það óvænta er svo skemmtilegt og það var ekki einu sinni undirbúið að hafa demantasafnið okkar í leiknum heldur gripum við það með hugsunarlaust í hita leiksins og uppskárum óvænt upplifun eð því að hlusta á gullkorn í samræðum barnanna í leik sem við höfðum ekki séð fyrir...töfrar augnabliksins.